این را امروز صبح حدیث برایم فرستاد. وای که چقدر باهاش موافقم. من چند نفر از این آدما را می شناسم.. شما رو نمی دونم.

«چه قدر حقيرند مردماني که نه جرات دوست داشتن دارند ، نه اراده‌ی دوست نداشتن ، نه لياقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن، با اين حال مدام شعر عاشقانه مي‌خوانند.»

چقدر با این جمله ناپلئون موافقم من : 

«اگر قرار بود هر کس به اندازه دانش خود حرف می زد چه سکوتی در دنیا حاکم می شد»

 

باورش سخته..

آیدین رفت..

دیشب .....

اما چرا به این زودی؟

اینطوری؟

با این ناباوری آخه؟

دیدین چطور آرزوی بازی در بازیهای المپیک پکن را به گور برد؟

یعنی همین ۲۶ سال بست بود پسر؟

........

اینم واسه اینکه زیادی دست خالی از سفر برنگشته باشم. جای همه دوستدارانش در ایران خالی.. می دونین وقتی گوگوش داشت برنامه اش را اجرا می کرد.. گاهی سری می چرخاندم و با خودم فکر می کردم که اگه اینا عشق نباشد پس اسمش چیه که بعد از اینهمه سال گوگوش هنوز هم گوگوش است. یه نظرم عاشق زیاد داره که در آن سرما و از راههای دور و نزدیک از کشورهای همجوار برای دیدنش آمده بودند.. راستی ما چرا دنبال این معنی عشق نیستیم هیچوقت؟ به نظرتان عشق یعنی خودم و خودت؟ پس چی؟

من دارم می رم دورتموند و بعدش هم اوبر هاوزن واسه همین نیستم تا چهار روز دیگه.. اگه بهتون سر نمی زنم بدونین که دلیلش چیه.. اینقده خسته ام که لب تاب با خودم نمی برم..... می دونم که سخت است چهار روز نه ایمیل چک کنم نه به وب لاگ ها سربزنم اما به خودم قول دادم که فقط استراحت کنم همین. 

مهر ایزدی نگهدارتان تا پنج شنبه که برمی گردم.